Löchies op de Faliebarg

(een spoek-rondeletto)

Et zwiet mij kletsnat op de rogge
heuld ik mit muit’ de bokse dreug
Ik vuulde dat iets op mij jeug
en vun ja haost et pad niet terogge

Ik waar die aovend wat gaon lopen
de eerste mooie veurjoarsdag
Toen ik opiens die löchies zag
begön ik op wat moois te hopen

En dreumde van, ik weet niet wat
leek wel betoverd of verdoofd
Iets dat een zulvern stemme had
hef mij toen hiel de weerld beloofd

Et zore holt brak, dorenslingers
ropten mien hoed lös mit geweld
ik zag mien leste uur eteld
verworgd deur grune bladervingers

Toch wrosseld’ ik me vrij, op ‘t ende
luud poestend vleug ik oaver ‘t mos
en zweur bij al wa’k heilig kende
kom nooit weerumme in dit bos
mar gleuf de Faliebarg-legende

© Ingmar Roerdinkholder

Route

Er is op dit moment geen routeinformatie beschikbaar voor dit verhaal