Over Het Reestdal
Rondom de rivier de Reest, op de grens van Drenthe en Overijssel, ligt een
prachtig gebied.
Een voor Nederland uniek beekdal. Het begint met de Reest zelf, ook wel “de Grootvorstin van Drenthe’s stromen” genoemd. De 35 km lange grensrivier is de meest gave, nog meanderende hoogveenrivier van Nederland. Het Reestdal is verder van nationaal belang als groeiplaats voor zeldzame moerasplanten.
Het Reestgebied is een waardevol cultuurlandschap. Er is een sterke verwevenheid van natuur, landbouw, landschap, cultuurhistorie, recreatie en toerisme en een door de Reest gedomineerde waterhuishouding.
Het Reestgebied kende tot aan de Middeleeuwen nauwelijks bewoning. Het was toen een uitgestrekt, vrijwel ontoegankelijk veengebied met hier en daar moerasbossen. Pas in de loop van de Middeleeuwen ontgonnen individuele boeren en monniken van klooster Dickninge stukken grond tot akker of hooiland. In dit uitgestrekte moerasgebied werden de boerderijen vooral gesticht op de drogere zandkoppen, ook wel horsten genoemd. Oude hoevennamen als de Schiphorst, De Lindenhorst en De Havixhorst getuigen hier nog van. Met name langs de middenloop van de Reest ontstond op deze manier een landschap met verspreid liggende boerderijen, het zogenaamde hoevenlandschap.
Dit oeroude Reestdal bevat diverse geheimzinnige plekken die het decor vormen
voor spannende verhalen over heksen, spookhazen, witte wieven of moordende
en plunderende vagebonden. Op deze kaart zie je de plaatsen waar zich ooit
spannende en geheimzinnige dingen hebben afgespeeld. Verder zijn de bij deze
plekken behorende verhalen kort beschreven.
Er staat ook bij hoe je er kunt komen. Dus … als je goed oplet… zie je misschien even een heks of een verdwaalde reus tussen de bomen.
Als je het niet gelooft, moet je er maar eens gaan kijken.